Hallo allemaal,

op dit moment zit ik op het treinstation van Bangkok waar we over een uurtje vertrekken voor een 14 uur durende busreis naar Krabi (hoera). Wel lekker dat we de stad uitgaan, de drukte en smog zijn niet bepaald relaxend. In Krabi hopen we een beetje de natuur in te gaan en nog ruim een week op een eilandje te gaan niksen en duiken. Vier dagen zitten we nu in Bangkok en we hebben alweer veel te veel gedaan. De eerste dag alleen geslapen (we kwamen negen uur 's ochtends aan) en toen we om acht uur wakker werden heel even uit eten in Chinatown. De dag erna hebben we de grootste gouden buddha ter wereld gezien (5 ton goud), en werden we meegelokt voor een boottochtje in de kanalen. Gelukkig hebben we ons dankzij onze onvermoede afdingvermogens niet al teveel af laten zetten, en was het tochtje leuk alleen begon onze bootchauffeur aan het eind ineens fooi te eisen terwijl we nog op het water zaten, dat was niet zo tof. Sowieso vind ik al dat afdingen helemaal niks, geld is veel te onbelangrijk om over te gaan zeuren, tijdverspilling, en alles is toch al belachelijk goedkoop. ‘s Middags nog een andere tempel, erg mooi en daar zat ook de oudste en beste massageschool van Bangkok, dus, hoera, op voor de eerste traditionele thaise massage. Daar heb ik ontdekt dat ik eigenlijk een ongelooflijke masochist ben, we zijn een uur lang volledig in elkaar gebeukt (Laura wil ook nooit meer), maar ik kwam met een grote grijns op mijn smoel naar buiten, het was zalig. Het eten hier is ook al heerlijk en supergoedkoop.

Bangkok is wel een stad van contrasten, de eerste dag hebben we vooral in smerige, wel sfeervolle, maar armoedige wijken rondgelopen, maar gisteren zijn we naar een ander gedeelte geweest met luxe winkelcentra en wolkenkrabbers. Naar de markt geweest, voor 10 euro ben ik nu twee zomerjurken en een broek (passend) rijker). Het was ook wel weer fijn en rustig, zo'n typische internationale grote stad omgeving, met schone hoge gebouwen, megabioscopen, Burger King en Mac Donalds, heerlijk bekend. Hihi, we zijn nog naar Men in Black II geweest in een geweldige bioscoop. Het mooiste is dat voor de film begint, het volkslied wordt gedraaid en iedereen op moet staan om respect aan de koning te betuigen. Eat you heart out, Bea ! Ze zijn erg dol op hun koningshuis, overal in de stad hangen plakkaten met bloemen erbij van de koningin die een paar dagen geleden jarig was. Ook het contrast tussen hightech wolkenkrabbers en kleine boedhistische altaartjes erbij blijft me verbazen. Maar goed, na de film uit eten en nog een lekkere voetmassage/mishandeling. Vandaag zijn we naar het paleis van de koning geweest en vooral een ongelooflijke kitschtempelcomplex op het terrein. Je weet niet wat je ziet, een grote glittertoestand, de Efteling is er niets bij. Ik was vooral erg onder de indruk van een kilometer muurschildering van een of ander mythologisch verhaal, vol strijders en geweldige demonen (ik heb ontdekt dat er ook vrouwelijk demonen zijn, met net zulke lelijke koppen met slagtanden, alleen ook met borsten). Het verhaal was volkomen onbegrijpelijk (thaise ondertiteling), maar het zag er geweldig uit.

Nu de stad uit, naar rust en vrede, daar zijn we wel aan toe (ik in elk geval wel). Wat namelijk superirritant is zijn de mannetjes die naar je toekomen zodra je een seconde stilstaat en je onder het mom van een informatief en behulpzaam kletspraatje allerlei dingen, vooral bezoekjes aan winkels en bezienswaardigheden, proberen aan te smeren. Ik ben erg goed in vaag glimlachen en doorlopen, maar als dit nog een dag langer doorgaat ben ik wel bang dat ik ga slaan, en dan verlies ik mijn gezicht geloof ik. Ik hoop dat het in Krabi wat dat soort ****** eikeltjes betreft minder is. Het vervelende is ook dat ze van alles verzinnen om je mee te krijgen. Sta je op een kaart te kijken, komt er iemand behulpzaam wezen "O, waar ga je naar toe" en dan vertellen ze je dat dat vandaag dicht is of andere onzin. Je kan min of meer niets geloven wat een vreemde tegen je zegt en dat is wel jammer. Maar verder bevalt Thailand voorlopig prima ( ja, geef Lenny heerlijk eten en massages en ze is volkomen tevreden), en volgens mij gaat het de komende weken alleen nog maar beter worden. Tot de volgende mail,

Lenny

Ha allemaal,

we zijn vandaag in Krabi aangekomen, maar aangezien we vanochtend om zes uur ineens onverwacht uit de bus gegooid zijn om over te stappen, en sinds die tijd dus wakker zijn, zijn we een beetje vaag vandaag. We doen dus maar niks anders dan wat door het stadje lopen, zalig italiaans eten, touroperators ontmoedigen die ons van alles aan willen smeren (gelukkig zijn ze een slagje minder opdringerig dan in bangkok, en er zijn hier ook geen tuk-tuk chauffeurs, dat scheelt) en ja, dan maar je e-mail checken aangezien er om de drie meter internetcafes zijn. Nu gaan we maar een voetmassage scoren, siesta houden op het verandaatje van onze bamboehut, en dan maar weer eens lekker eten voor de verandering. Hmmmm, die afvalplannen kunnen we wel door de poepdoos spoelen geloof ik. Maar goed, plannen zijn om morgen te gaan zeekanoën in de mangrove of door een grot, zijn we nog niet uit. Het weer is niet super helaas, dus ik weet niet of we hier nog naar een leuk duikeilandje gaan, of naar de oostkust van Zuid-Thailand vertrekken. Daar heb je nog een drugseilandje waar de 23e vollemaansfeest is met 6000 feestende backpackers. Helaas schijnt het wel gecanceld te worden als het regent, stelletje watjes. O ja,wat ik nog vergeten was te vertellen is dat de grootste attractie van heel Thailand ikzelf ben. Echt heel grappig, ze hebben kennelijk nog nooit iemand met blauw haar gezien, op straat wordt ik de hele tijd met grote ogen aangekeken en hele busladingen thais lachen me toe (zo interpreteer ik het tenminste maar, beter voor m'n ego). Goed, veel groeten en ik hou er nu snel mee op voor die **** slome **** klotecomputer weer knalt. Groeten uit een redelijk nat en na Bangkok heerlijk rustig Krabi,

Lenny

Ha allemaal,

even een heel snel mailtje vanuit Krabi, want over een kwartier komt de taxi en dit is de traagste computer die we tot nu toe tegengekomen zijn, en dat wil heel wat zeggen.....

We gaan nu op weg naar Ko Phi Phi, bekend van The Beach, een eilandje met prachtige stranden waar ik de grootste kans heb om nog te duiken aan deze kant van Thailand. Verder zijn we nog erg aan het lijden, we zijn namelijk gisteren op eerste excursieactiviteit geweest, namelijk zeekanoën door de mangrove. Was heel erg mooi, het kanoën bijzonder relaxed, en dan dus langs steilwanden begroeid met tropische jungleplanten, en door de mangrove. Ik ben altijd heel dol op mangroves, het is zo geweldig om te zien dat een moddervlakte bij nader inzien vol zit met de meest fantastisch gekleurde krabben, slijkspringers en allerlei ander grut, zeesterren enzo. Ook heb ik in de lunchpauze mijn eerste ervaring met de lokale drugsscene opgedaan. De kanogids vroeg of ik vloeitjes had en kon draaien en toen hebben we heel stiekem (zodat de andere toeristen niks zouden merken) een joint gerookt bij

het lunchhuisje van de koningin dat op een verlaten strandje staat. Heel vrolijk dus en het spul was niet eens zo slecht....

Maar goed, na dit kanoavontuur, wat niet zolang duurde omdat de andere toeristen te moe waren om verder te kanoën, WATJES, waren we dus vreselijk verbrand. Zo erg, dat we nu nog steeds geen rugzakken opkunnen. Laura had er zo'n last van dat ze de heerlijke italiaanse driegangen maaltijd die we erna gegeten hebben over straat gekotst heeft, doodzonde. Het gaat nu een beetje beter, maar we waren wel blij dat het gisteren niet zulk mooi weer was. Aangezien we niks konden hebben we maar in het stadje rondgehangen, op verschillende terrasjes aan de rivier gehangen, cocktails gedronken, ge-internet (ja, we hebben echt ook wel wat anders te doen, maar op zo'n hangdag is het zo lekker). O ja, na een stortbui gisteren (eergisteren was eigenlijk de eerste mooie dag met zon die we gehad hebben), hebben we een echte schorpioen gezien. Bijna zo groot als mijn hand en pikzwart en ik was er bijna bovenop gaan staan. Laura schrok zich dood en ik ook wel een beetje, maar het was wel supercool. Het eerste exotische beest op wat kakkerlakken na. Goed, de verbinding loopt te kutten en we moeten er nu echt vandoor, dus tot het volgende internetcafe op Ko Phi Phi en maar hopen op mooi weer.

Groeten van

Lenny

Ha allemaal,

ik heb goed nieuws en slecht nieuws.... het goede is dat sinds we op Kho Phi Phi zitten (nu alweer 5 dagen) het prachtig weer is geworden, het slechte dat ik morgen om 7 uur op moet staan, en dat in mijn vakantie !

Waar moet ik beginnen, Kho Phi Phi ligt anderhalf uur varen van Krabi af. Dus weer een fijn boottochtje over ruige zee. Ben nog lekker uit gaan waaien op de boeg, maar daar werd ik vooral doorweekt van, maar met die wind en warmte is dat geen probleem. Van de boot af werden we weer belaagd door reisbureaumannetjes, maar dat was nu geen probleem omdat ze onze rugzak droegen, hahaha (dat konden we niet met onze rooie ruggetjes). Uiteindelijk hebben we maar in zo'n reisbureautje op goed geluk accommodatie uitgekozen, blijkt dat we in het mooist gelegen bungalowtje van het hele eiland zitten. Aan een prachtige baai, en dan een eindje een heuvel op. Wel vreselijk ver klimmen dus elke dag (maar dat is alleen maar goed voor ons), maar we zitten zo ver mogelijk van de drukte en hebben vanaf onze veranda een godvergeten mooi uitzicht op een prachtige baai. Onze favoriete tijdsbesteding hier is dan ook ontstellend mooie zonsondergangen bekijken in de strandstoelen op onze veranda met een gin-tonic bij de hand.....puur genieten. Verder is Kho Phi Phi een beetje merkwaardig, de stranden en het eiland zelf zijn heel mooi, maar het is stiekem heel toeristisch. Je hebt hier geen echt dorp, alleen vier straten bij de pier die propvol zitten met restaurantjes, reisbureaus, internetcafe's, duikscholen, massagesalons, een paar afschuwelijke dansplekken en 1 relaxed café. Maar het bevalt ons hier prima, het weer is namelijk erg mooi geworden en we zijn eindelijk herstellende van de verbrandingen. We hebben het heel druk met boeken lezen op het strand, een beetje rondsjouwen, lekker eten, film kijken in restaurants (ze hebben hier films op DVD die in Amerika net in de bios uit zijn, hier is toch iets niet helemaal in de haak) en gemasseerd worden. Het ware vakantievieren dus... Hihi, een van de vrolijkste ervaringen uit mijn leven heeft twee avonden geleden plaatsgevonden, Laura en Lenny kregen een pedicure. We wilden eigenlijk alleen een voetmassage, maar toen konden we voor 100 baht (2,5 euro) extra een pedicure krijgen en dat was wel spannend want dat heb ik dus nog nooit gehad. Laura en ik lagen naast elkaar in twee stoelen met vier giebelend thaise dames aan onze voeten voor elke voet 1. Toen ze mijn voeten zagen kwamen er ineens heel veel vrouwtjes naar kijken die vol ontsteltenis kreten slaakten. Vervolgens zijn de dames een half uur bezig geweest met een soort kaasschaven en een groot assortiment aan martelwerktuigen mijn eelt te lijf te gaan. Met wat er na de noeste arbeid in hun handdoekjes lag zou je best een behoorlijk Wat (boeddhistische tempel) kunnen bouwen. Maar dat was nog niet alles, nee daarna moesten perse mijn teennagels nog gelakt worden...en daar kon ik ze niet vanaf brengen. Dus nu zit ik hier met fluweelzachte eeltloze babyvoetjes met fantastisch groene glitterende teennagels......het lijken bijna mijn eigen voeten niet meer. Verder hebben we hier helemaal niks meegemaakt, behalve dat we eindelijk weer een beetje in ons normale slaapritme komen. Jullie zullen het niet geloven, maar de eerste week vielen we rond tien-elf uur in slaap en werden dan ook vroeg wakker !!!! Help, volkomen tegennatuurlijk !!!!

En dan nu het allermooiste, ik heb gisteren voor het eerst weer gedoken en het was gelukkig weer helemaal geweldig. Omdat mijn laatste duik op de Malediven niet zo tof geweest was, ik kreeg last van stikstofnarcose en voelde me helemaal niet lekker en paniekerig, was ik een beetje bang dat ik nu weer zou gaan panieken ofzo. Dus heb ik me eergisteren bij 1 van de 20 duikscholen aangemeld voor een opfriscursus, en gisteren was het zo ver. Ik moet wel om kwart over 8 bij de duikschool zijn, dat was wel minder, maar daar gingen we meteen de boot op en de zee in. Ik had twee divemasters tot mijn beschikking en nadat we beneden eerst weer wat skills hadden geoefend (duikbril vol laten lopen en leegblazen, ademstuk uitdoen en weer terugvinden etc), zijn we lekker gaan duiken. In het begin was het wel weer even heel raar, ademen door het mondstuk enzo en je goed bewegen zonder in het koraal en de zeeëgels te belanden. Maar na een halfuurtje voelde in me weer heel relaxed en was het weer als vanouds heerlijk. Ik heb dit geloof ik al vaker tegen mensen gezegd, maar GA DUIKEN, als je ooit de kans krijgt. Het in een volkomen andere wereld zijn, je in drie dimensies helemaal vrij kunnen bewegen, alle prachtige dingen die je ziet .....

's Middags hebben we meteen een tweede duik gemaakt en dat ging ook prima, hoewel er een flinke stroming stond, en we hebben drie luipaardhaaien, waarvan twee van een metertje of drie gezien, geweldig ! Maar ook het koraal is hier prachtig, veel mooier dan op de Malediven, de zeeëgels, enorme felblauwe zeesterren, zeekomkommers, en mijn favoriet, de zeenaaktslakken, maar een paar centimeter groot, maar met de meest psychedelische kleuren die je je maar voor kunt stellen...

Ik was wel helemaal uitgeput, ben gisteren om negen uur 's avonds in slaap gevallen en heb twaalf uur liggen pitten. Maar vandaag hebben we niets gedaan behalve lezen op de veranda, om drie uur 's middags ontbijten met veel te veel heerlijk eten bij een italiaans restaurant op het strand, twee uur uitbuiken op het strand met een boekje, relaxen dus. Morgen ga ik dus weer duiken, de enige reden waarom ik om zeven uur mijn bed uit wil komen. Heel spannend, de eerste duik is naar het wrak van een autoferry die vijf jaar geleden gezonken is. Je kan er dus helemaal doorheen zwemmen omdat ie heel groot is, en daarna staan er nog twee duiken op het programma.... Dus vanavond maar proberen op tijd te slapen om een beetje fit te zijn..... maar hier houden we het nog wel een tijdje uit.

veel zonnige groeten,

Lenny

geen wrak, maar : WALVISHAAI WALVISHAAI WALVISHAAI WALVISHAAI WALVISHAAI

(baby van vier meter) GOEOEOEOEOED !

Lenny

Ha allemaal,

nee ik ben niet door haaien opgegeten of tijgers of uit een kokospalm gevallen, ik heb gewoon besloten intenetcafe's te mijden totdat ik weer wat heb meegemaakt om over te mailen.

Nu heb ik tijd zat, we zitten in Surat Thani zes uur te wachten tot de trein naar Bangkok gaat. Helaas is het feest alweer bijna over, morgenavond vliegen we alweer naar huis en komen woensdagochtend om een uur of 10 aan (een directe vlucht van China Airlines vanuit Bangkok, mocht iemand ons op willen halen om mijn rugzak van 20 kilo te dragen (ik kon het niet laten om vier boeken te kopen en heb er nu een stuk of 12 bij me)).

Wat hebben we ook alweer gedaan ? O ja, ik heb een walvishaai gezien of had ik dat al gemaild, hahahahaha... Dat was op mijn 2e dag duiken op Kho Phi Phi, en helemaal geweldig, daar kan ik nog jaren aan terugdenken als ik lekker wil slapen, zo indrukwekkend en vredig. Update, volgens Spiros, mijn buddy/divemaster/griekse god was ie toch wel een meter of 5-6. Het was zo mooi dat ik zelfs de ****** dure video heb gekocht die van de duik gemaakt werd, dus wie een keer wil kijken is welkom. Het was alleen wel minder dat we vlak voor we de walvishaai zagen op zo'n 26 meter zaten en ik me weer heel arelaxed begon te voelen en weer ondieper moest, ben een beetje bang dat vanwege die stikstofnarcose misschien wel nooit diep kan duiken. maar goed, ondiep duiken is ook erg tof. Ik heb nog een derde dag gedoken, niet naar het wrak (te diep), maar de zee was toen heel ruig dus dat was behoorlijk avontuurlijk. Geen grote beesten, alleen prachtige anemonen en koraal enzo.

Na een week hadden we Kho Phi Phi wel gezien, en zijn we vertrokken naar Kho Lanta. Dat is een wat rustiger en groter eiland met mooie stranden, maar helaas was het anderhalve dag slecht weer, dus zijn we maar wat anders gaan doen. We hebben ons wel weer mee laten lokken naar een resort waar we eigenlijk niet heen wilden, maar niet al te slecht bleek te zijn. Als je namelijk met een minibusje reist zit er behalve de chauffeur ook altijd een bijrijder in, die toevallig ook de eigenaar van een resort/hostel is en waar de bus dan ook pas stopt. Als je niet meewil naar die plek. word je gewoon uit de bus geknikkerd en moet je maar gaan lopen naar het resort waar jij dan heen wil, en als je moe en brak bent van de reis is het moeilijk weerstand bieden. Uiteindelijk hebben we daar maar een brommer (meer mini-

motor) gehuurd om mee op stap te gaan. Was erg lachen, Laura had al tien jaar niet meer op een brommer gezeten, dus de heenweg tuften we slingerend met 20kmpu rond en werden uitgelachen door alle thais die ons op hun scheurijzers inhaalden (ook al zaten ze met drie kinderen en twee vrouwen op 1 brommer, toch gingen ze nog harder). We zijn maar een middagje grotten ingedoken vanwege de regen, en dat was heel leuk. Eerst een stuk door de jungle sjouwen en tegen watervalletjes op klimmen en daarna twee uur lang klimmen, klauteren, kruipen en glibberen door een grottencomplex. Het was vooral ook heel cool toen we op een gegeven moment allemaal onze zaklampjes uitdeden en het dus helemaal stikdonker was, het maakte niets uit of je je ogen open of dicht had, en iedereen was ook stil, een waarlijk meditatief moment. We zaten helemaal onder de modder toen we er weer uit kwamen en ik mocht terug brommerrijden. Hihi, wat is dat vrolijk zeg. Ik heb nog nooit van mijn leven op zo'n ding gezeten, maar het is een stuk makkelijker dan een auto..jammer dat de weg te slecht was om echt te scheuren (en dat doe ik toch liever met een helmpje op denk ik).

Na anderhalve dag zijn we Kho Lanta ontvlucht, want als het dan regent, kan je toch beter het regenwoud ingaan, dachten we. Dus hebben we net drie dagen in Khao Sok gezeten, een nationaal park vol jungle. Een geweldig onderkomen, we hebben drie nachten in een heuse boomhut doorgebracht, en eigenlijk ook voor het eerst deze vakantie gesocialized met een leuk engels stel en een paar thaise tienermeisjes die daar werkten en niet bij ons weg te slaan waren. Elke nacht als we gingen slapen werden we omhelsd of we nooit meer wakker zouden worden en toen we vanochtend weggingen moest er zelfs eentje huilen.....merkwaardige mensen die thai. We hebben mooie beesten gezien (vooral op het terras eigenlijk) en een hele troep apen toen we aan het tuben waren. Een bijzonder toeristische activiteit, maar wel erg grappig & relaxed, in de binnenband van een auto gedrapeerd de rivier afzakken. De gids vond mij wel leuk geloof ik, dus die liet me niet eens zelf peddelen (tikje genant). Gisteren zijn we een hele dag op jungletocht geweest. Was mooi, wel zwaar want het pad ging op een gegeven moment over in een spoor dat ons de hele tijd de heuvel op en af liet klauteren... gelukkig konden we nog bij een waterval zwemmen toen we daar badend in het zweet aankwamen (wat ben ik blij dat er geen geurfoto's bestaan). Op de terugweg hebben we anderhalf uur door de plenzende regen gesjouwd (regenwoud/regenseizoen?), maar tenminste nog een paar apen van ver weg en een mousedeer gezien. Alleen wel naar dat onze schoenen dus nog steeds kleddernat zijn nu we alleen nog maar op weg zijn.

Nu zijn de belevenissen op en gaan we over vier uur met de (slaap)trein naar Bangkok. Daar morgen nog de dag doorbrengen (shoppen/naar de film) en dan moeten we om half 1 's nachts op het vliegveld zijn...en is de vakantie alweer afgelopen, zucht.......Ik zou nog best even willen blijven in de ultieme relaxedheid en Laura en ik zijn elkaar nog steeds niet in de haren gevlogen. Maar goed, aan alles komt een eind en het is ook wel fijn om straks weer mijn heerlijke bedje te hebben en mijn computer met nieuwe mp3-tjes collectie en de zaterdagskrant en enorme potten vol lekkere thee en weer eens echt uit en o ja, ook mijn vrienden en huisgenoten....

tot over een paar dagen,

Lenny